mIRCindir.Com.TR

Zaman, can çekişirken,
Akrep yelkovan, arasında;
Bir adım öteye gidemezken geceden,
Ay, ışığını çekerken sinesine,
Yıldızlar çekilirken kuytu karanlıklara,
Hüzün, bakır bir çaydanlıkta demleniyordu,
Ve ben, son sigaramdaki dumanları da hapsediyordum içime,
Saat on ikiyi beş geçiyordu.

Ekmek bıçağında dilimleniyordu ömrüm;
Masum, yalınayak çocukluğum;
Umudun kıyısından geçmeyen gençliğim,
Ulu orta seriliyordu, harami sofrasına,
Düş bahçelerim yağmalanıyordu,
Herkes payına düşeni alıp giderken.
Bütün kimsesizliğimle,
Bütün çaresizliğimle,
Bütün çıplaklığımla, kalıyordum karanlığın koynunda;
Üşüyordum,
Tepeden tırnağa buz kesiyordu yalnızlık.
Saat on ikiyi beş geçiyordu.

Dişlerimle, şafağı sökmek isterken karanlığın göğsünden;
Gün ağarıyordu saçlarıma,
Tel tel,
Raylarımdan çıkıyordum,
Vagonlarım kopuyordu bir biri ardına,
Savruluyordum,
Bir cinayete kurban gidiyordum,
Kaza süsü verilmiş,
Faili meçhul bir ölüm biçiyordu terzi masasında,
Bir tabuta çivileniyordum.
Saat on ikiyi beş geçiyordu.

Bir balıkçı teknesinden akşam güneşini seyretmeyi oldum olası çok severim..
Her ne kadar akşamlar bir günün bitişini anlatsa da, denize vuran kızıllığını seyretmeye değer.
Her insanın kendini bulduğu andır akşam güneşi..
Kaç aşık barındırır,kaç aşık barıştırır ve kaç aşık ayırır bilinmez..
Her kesin bir akşam sefası vardır mutlaka!!

Bir akÅŸam vaktiydi kaybettim seni
Uçtun avucumdan kelebek gibi..
Hatıralarımda daha dün gibi,
Akşam güneşinin o kızıl rengi..

GittiÄŸin an var ya kalbime indi
Ağlamaktan inan gözlerim şişti
Sen gideli neler,neler deÄŸiÅŸti
Gönlüm her gece seninle sevişti..

Sevdamızın hiç mi hiç yoktu dengi
Ä°nan ki bir tanem nazara geldi
Aramıza kara kediler giriverdi
Aklım başımda da, gönül delirdi…